Achter Synco sta ik,
Caroline Slikker
Sport
Mijn ouders hadden een wieler- en schaatswinkel, dus ik groeide op, op de schaats en racefiets. Medailles op NK’s baanwielrennen (500m, derny’s en sprint), en een plek in de wielerploeg van Olympisch kampioen Leontien van Moorsel.
Ik presteerde op discipline. Ik deed wat van me verwacht werd, totdat dat niet meer ging.
Mijn lichaam trapte op de rem. Pas later begreep ik waarom: mijn persoonlijke waarden gaan niet over presteren, maar over universalisme. Precies de andere kant van de waardenmedaille.
Tegenwoordig loop ik hard. Met een podcast of muziek. Zonder klok.
Opleiding
Na de havo deed ik VWO op een LOOT-school: Landelijke Organisatie voor Onderwijs en Topsport. Daarna combineerde ik op de Johan Cruyff University Commerciële Economie met het wielrennen. Toen het sporten op een íets lager pitje ging, begon ik aan de Hogeschool van Amsterdam, waar ik in 2007 de studie Voeding & Diëtetiek afrondde.
De meest waardevolle kennis deed ik echter pas later op, in de opleiding tot Vitaliteitskundige bij Chivo Kennisinstituut voor Vitaliteit. Daar leerde ik de vele facetten van motivatie kennen en de specifieke vaardigheden die nodig zijn om met iedere cliënt ‘gemotiveerd of niet’ doelen te bereiken.
Carrière
Na de HvA begon ik mijn diëtistenpraktijk en gaf les voor verschillende opleidingsinstituten. In 2012 ontmoette ik Chi Lueng Chiu, van Chivo Kennisinstituut. Sindsdien ben ik daar vakdocent: Toegepaste Ethiek, Veranderkunde, Identiteitsontwikkeling, Emotieregulatie, Healthcoach, Coachen & Counselen en Strategisch Leiderschap.
Als consultant bij Adaptics breng ik die kennis naar organisaties zoals Defensie, Rijksoverheid, Rijkswaterstaat, Volksbank, Vopak.
Ik geef lezingen, schrijf artikelen en verscheen in verschillende podcasts en webinars.
In 2026 veranderde ik mijn bedrijfsnaam naar Synco, een combinatie van synergie en cohesie.
- Simpel waar het kan, precies waar het moet. Ik houd het graag simpel, maar niet simplistisch. Te beginnen met scherpte op waar we het over hebben. Zo is motivatie is niet slechts ‘intrinsiek’ of ‘extrinsiek’, en ‘autonomie’ geen eigen regie. Alles begint met duidelijkheid in taal en begrip.
- Oorzaken en gevolgen scheiden. Gedrag is een wagon in een treintje: impuls (biologisch of psychologisch) → emotie → motivatiekwaliteit → gedrag → prestatie. In de praktijk zie ik oorzaken en gevolgen, middelen en doelen door elkaar lopen. Doelen bereiken = eerst scherpstellen.
- Kwaliteit van wetenschap. Voor het wegen van bewijskracht bestaan internationale standaarden die kijken naar zaken als groepsgrootte, onderzoeksopzet en methodiek. Dat kan het verschil maken tussen effect en verspilde tijd en energie.
- Ethiek voorop. Geen trucjes, geen manipulatie. Echte verandering gaat over respect voor en voeden van de autonomie van de ander. In harmonie met de omgeving.
- Mijn ervaring. Jarenlang presteerde ik op een motivatie die niet van mij was. Mijn lichaam heeft daar uiteindelijk een streep door gezet. Wat ik nu uitleg, heb ik eerst aan den lijve ondervonden.
Niets motiveert me meer dan werken met motivatie
Als diëtist, liep ik tegen iets aan dat me niet meer losliet: goede adviezen leiden niet automatisch tot verandering. Zelfs als mensen wíllen veranderen, lukt het niet altijd.
Willen is niet altijd kunnen.
Pas toen ik motivatie en gedrag écht begreep, viel alles op z’n plek. De rol van basisbehoeften, zingeving, autonomie in relatie tot anderen, het verband tussen mentaal en fysiek welzijn.
Daar werk ik nu aan: een wereld waarin mensen floreren, vanuit relationele autonomie.
Bescheiden helden
Van het werk van Deci en Ryan, de grondleggers van de Zelfdeterminatietheorie, word ik nog steeds enthousiast. Wat vaak wordt gemeten zijn geen oorzakelijke verbanden. Motivatiekwaliteit is dat wél.
De elegantie, bescheidenheid en zorgvuldigheid van Deci en Ryan maken het vanzelfsprekend voor mij om de Zelfdeterminatie als (groot) deel van het raamwerk te omarmen.